Waarom ik nooit meer iets koop 'omdat het moet'

Ik had vroeger een la vol theedoeken die ik niet mooi vond. Mokken waar ik niks mee had. Een kaars die naar waspoeder rook maar hey... hij was in de aanbieding.

Op een gegeven moment stond ik in mijn eigen keuken en dacht... dit voelt niet als thuis. Dit voelt als een verzameling spullen die hier toevallig zijn beland.

Dat was het moment dat ik stopte met kopen uit gewoonte.

Alles wat je nu in mijn shop vindt, is er omdat ik het zelf in huis zou willen hebben. Geen uitzonderingen.

Die kaars met vijgenboomgeur? Die brandt bij mij op de eettafel als er vrienden komen eten. Het linnen kussen op de bank? Ik heb er drie. De vaas die net niet symmetrisch is? Staat op mijn vensterbank met twee takken gedroogde eucalyptus erin.

Ik kies producten zoals ik vrienden kies. Niet te veel. Maar de juiste.

Dat betekent soms nee zeggen tegen een leverancier met prachtige spullen... omdat het net niet past bij de rest. Omdat het gevoel er niet is. Omdat ik niet kan uitleggen waarom het bij Saar thuishoort.

Want dat is mijn test. Als ik het niet kan voelen... komt het de shop niet in.

Ik weet dat er snellere manieren zijn om een shop te vullen. Meer producten, meer categorieën, meer keuze. Maar ik geloof dat minder beter werkt. Dat je liever kiest uit tien dingen die allemaal kloppen... dan uit honderd dingen waar je door moet scrollen tot je moe bent.

Dus als je hier iets bestelt, weet dan dit: het is er niet zomaar. Het heeft mijn eigen woonkamertest doorstaan. En dat is best een strenge test.

...

Benieuwd wat er nu in de shop ligt? Neus gerust rond. En als je twijfelt... stuur me een berichtje. Ik help je kiezen zoals ik mijn beste vriendin zou helpen.